Rezydencja podatkowa Polska–Hiszpania: od czego zaczynam analizę?

Przygotuj prostą oś czasu

Zapisz, kiedy przebywałeś w Polsce, Hiszpanii i innych krajach. Zaznacz daty przeprowadzki, rozpoczęcia pracy lub działalności oraz ważne zmiany rodzinne. Jeśli rozmowa dotyczy kilku lat, przygotuj je oddzielnie. Nie musisz tworzyć rozbudowanego opracowania — czytelna lista dat wystarczy na początek.

Zbierz informacje o swoich powiązaniach

• Gdzie masz mieszkanie pozostające do Twojej dyspozycji i na jakiej podstawie z niego korzystasz.
• Gdzie mieszka najbliższa rodzina i gdzie koncentruje się Twoje codzienne życie.
• Gdzie pracujesz, prowadzisz działalność lub zarządzasz firmą.
• Jakie dochody osiągasz w poszczególnych krajach: z pracy, działalności, najmu, emerytury lub inwestycji.
• Gdzie składałeś deklaracje i czy posiadasz certyfikat rezydencji podatkowej.
• Czy urząd pytał już o rezydencję albo otrzymałeś wezwanie dotyczące dochodów zagranicznych.

Nie sprowadzaj sprawy do jednego dokumentu

Przepisy krajowe i umowa między Polską a Hiszpanią mają różne zadania. Jeżeli oba państwa uznają daną osobę za swojego rezydenta, znaczenie mogą mieć reguły umowy, odnoszące się między innymi do stałego miejsca zamieszkania i powiązań osobistych oraz gospodarczych. Wniosek powinien wynikać z faktów i dokumentów, a nie tylko z deklarowanego wyboru kraju.

Certificado de residencia fiscal to urzędowy certyfikat rezydencji podatkowej. Nie jest tym samym co dokument potwierdzający administracyjną rejestrację pobytu w Hiszpanii.

Co przygotować do pierwszej rozmowy?

Napisz, którego roku dotyczy sprawa, gdzie mieszkasz i z jakich krajów pochodzą Twoje dochody. Następnie ustalimy dokumenty potrzebne do analizy i kwestie wymagające wyjaśnienia. Rozmowa może dotyczyć zarówno planowanej przeprowadzki, jak i uporządkowania wcześniejszych rozliczeń.

W czym mogę pomóc?

Pomoc w ustaleniu rezydencji podatkowej i rozliczeń Polska–Hiszpania.